Spasoje Vlajić

Spasoje Vlajić

Predavač-saradnik na Učiteljskom stepenu

Inžinjer kristalografije – fizika čvrstog stanja

Biografija

Spasoje Vlajić rođen je 4. aprila 1946. godine, u Žarkovu (Beograd), od oca Radomira i majke Drage, rođene Selaković.
Diplomirani je inženjer kristalografije (fizika čvrstog stanja) i nastavnik informatike.

Po mišljenju stručnjaka, otkrića Spasoja Vlajića mogla bi da imaju epohalni značaj u razvoju nove tehnologije zasnovane na korišćenju energije misli ispoljene i preko zračenja moždanih ćelija. Njegova formula za ostvarenje želja i misaono sinhroni motor (vedtor) u samim su temeljima nove fizike i tehnologije svesti.

Na početku svog rada Spasoje Vlajić ostavio je značajni trag u umetnosti. Jedan je od trojice osnivača signalističkog književnog pokreta.

Koliki je doprinos Spasoja Vlajića u različitim oblastima (fizika, nauka o jeziku, psihologija, psihofizika, filozofija, književnost…) svedoče njegove knjige, ali i mišljenja vodećih stručnjaka u navedenim oblastima koje ćemo delimično navesti.

Istražuje psihofizičku vezu mehaničke energije glasova sa elektromagnetnom energijom nervnih impulsa i moždanih talasa. Pet godina je radio u Zapadnoj Nemačkoj (1988-1993) gde je obavljao svoja istraživanja.

Radovi su mu prevođeni na francuski, engleski, grčki jezik…

Objavio je više naučnih članaka, raznih tekstova i knjiga od kojih su najznačajnije: Svetlosna formula (1984), Svetlost i čula (1986, sa Jovanom Savkovićem), Nova (meta)fizika (1992), Lečenje zvukom i bojama (1992), Naum (1993), Luča (1994), Slovo (1995), Svestna formula (1996), Prvi svetski parapsihološki rat (1998), Prvi svetski antihrišćanski rat (1999), Istorija budućnosti (2000), Svest i naduzročni poredak prirode (2001), Etrurska tajna (2001), Teslini milenijumski darovi (2002), Fizika i tehnologija svesti (u pripremi).